اين روزها اوضاع بسيار دردناكي در غزه جريان دارد. محاصره غزه كه از خرداد 1386 شروع شده و مردم مسلمان غزه را در مضيقه غذايي، دارويي، بهداشتي و سوخت گرفتار كرده است. نيروگاه غزه كه برق اهالي را تامين مي كند ماه هاست در خاموشي فرو رفته و بيمارستان ها و مدارس و خانه ها برق ندارند. اسرائيل با همدستي رژيم جنايتكار مصر كه گذرگاه رفح را بسته نسل كشي آشكاري به راه انداخته و گوش كسي در مجامع بين المللي به ناله ها و دردهاي مردم بيگناه و كودكان غزه بدهكار نيست.
رسانه ها هم در چنگال اختاپوس يهودي چيزي نشان نمي دهند بطوري كه طنطاوي شيخ الازهر مي گويد من از محاصره غزه خبر ندارم. آري كسي كه گرماي دستان آلوده به خون شيمون پرز رئيس جمهور اسرائيل جنايتكار را حس كند درد اين ملت را حس نخواهد كرد.
اين است حقوق بشر سازمان ملل متحد و اين است دموكراسي! مگر نه اينكه اين مردم به خاطر راي دادن به حماس براي تشكيل دولت دارند مجازات مي شوند. ياسر عرفات را پيش چشم همه در فرانسه مهم تمدن با سم ترور كردند و كسي آخ نگفت. آقايان دموكراسي را برنمي تابند چون نتيجه اش مطابق ميل شان در نيامده است.
به مردم كرانه باختري هم هر روز حمله مي شود و كسي صداي آنها را نمي شنود.
وزير خارجه مصر به نيروهاي امنيتي گذرگاه رفح گفته ”اگر مردم غزه به اين گذرگاه نزديك شوند پاي آنها را بشكنيد” و نفت خورهاي قلمبه اطراف خليج فارس هم دست در دست اسرائيل، مصر و امريكا و كشورهاي اروپايي دارند مرگ كودكان فلسطيني را تماشا مي كنند.
امروز قلب هر انسان آزاده اي از اين همه درد و رنج يك ملت آزرده شده است و پدر اين امت (حضرت حجت ابن الحسن) داغدار است. پدرجان تسليت ما را بپذير و كوتاهي هاي ما را ببخش.
